Ik ben geboren als Eva Spauwen in 1983 in Weert. Als kind van papa en mama (Fons en Marie-Jose) en zusje van Ivo. Daar kwamen nog 2 spruiten bij, genaamd Thomas en Luuk. Toen was het gezin compleet en hartstikke gezellig. We hebben een heerlijke jeugd gehad. Die werd vervolgd in Nederweert waar mijn vader zijn eigen tandartspraktijk kon starten.

In onze jeugd zijn we heel lief door onze mama voorgelezen, gekriebeld en in de watten gelegd. Ze was er altijd voor ons, zo lief en wat een geduld heeft zij, nu ik zelf kindjes heb waardeer ik dat pas echt. Ze maakte vaak bestaande spelletjes voor ons “custom made”. Zodat wij spelenderwijs veel leerden. Met de Kamper hebben we een groot gedeelte van Europa ontdekt. We kampeerden bij de boer en op grotere campings of gewoon tussen de koeien of op een parking, dat kon toen nog. Alle waddeneilanden tikten we af, tot de kamper helaas bruut gejat werd op onze oprit. Buurt bewonderen zagen het ‘s nachts gebeuren en dachten nog , wat gaan zij op een vreemd tijdstip op vakantie!?

 

De familie Spauwen ergens in de jaren ’90

De vakanties werden fijne weken in Zeeland, Walcheren. En nog steeds kom ik er heel erg graag. Dat wisselden we af met reizen naar Bonaire. Mijn vader, broers en ik haalden ons duikbrevet. Ik zie ons nog zitten tijdens het theorie examen na een paar dagen leren uit een duikboek in de zon. Iedereen was al klaar en pap en ik waren nog bezig. Pap vroeg: “wat heb jij bij vraag 5?” Mijn antwoord was; “als ik jouw antwoord op vraag 7 mag?”

We slaagden met z”n allen en gingen het koraal samen bewonderen, vanaf nu zonder instructeur. Wat een mooie speciale herinneringen heb ik hieraan. Zo ook samen met Luuk tijdens de andere vakanties naar de Nederlandse Antillen, de nachtduiken. En fuck, op 30 meter diepte, alles pikdonker, ging mijn duikbril kapot. Maak dat je broer maar eens duidelijk met een hand die de bril vast heeft, met de andere hand een lampje en een bloeddruk van heb ik jou daar. Wetende dat je zen moet blijven bij die diepte. Ik geloof dat ik Luuk gewoon als Ewen eigen tweeling aan me vast heb geklampt. Moet hem eigenlijk nog eens vragen hoe hij dat ervaren heeft : ) Maar juist dat soort ervaringen maakt het zo tof. Voor ons een verhaal en herinnering voor het leven.

Samen met pap en Ivo volgde ik menig surfcursussen en gingen we de zee op. Vaker dan een keer moest de instructeur mij komen halen omdat ik weer bij een strandbank bleef hangen. Gatver die kwallen, mij niet gezien dat ik nog 1 teen in het water deed. Gewoon wachten tot iemand me komt halen was mijn beleid. En dat werkte.

Zo gingen we ook snowboarden vanaf onze puber leeftijd. Jankend sleeënd op mijn board kwam ik de eerste snowboard vakantie naar beneden. God wat viel ik steeds hard en wat was ik er klaar mee. Maar nu ben ik zo blij dat we die ervaringen zomaar kregen en dat ik die eerste meters toen al gemaakt heb. Daar pluk ik tijdens alle wintersport vakanties van de jaren erna met vrienden en nu met mijn familie/gezin nog de vruchten van.

Met mijn ouders en Luuk reisde ik nog naar de Malediven, Las Vegas en Zuid Amerika. We gingen favella’s ontdekken met Nanko van Buuren, hij was daar een zeer hoog gewaardeerd persoon en we waanden ons compleet veilig bij hem in zijn pick up, en dat terwijl we luchtige gesprekjes hadden met zestien jarige jongens die een geladen gun droegen alsof ze een nieuw sieraad hadden gescoord. Tot het moment dat Nanko wat onrustig werd. We moesten maar eens gauw gaan en later bleek dat er een inval zou zijn een aantal momenten nadat wij er weg gingen. We sprongen niet alleen bij een wild vreemde achter op een motor om een andere fabella te ontdekken (dat was echt ogen dicht en gewoon gaan, my god wat rijden ze daar leip, neeeeee een vrachtwagen , niet inhalen, ogen dicht, wachtend op een enorme knal, maar er gebeurde niks, huh, ik leef nog!?) In Rio sprongen we samen uit een vliegtuig met parachute en zagen tijdens de val Christooooooooohhhhhh. Ik heb daar een mooi filmpje van. Ik ben na het opengaan van de parachute zo buiten zinnen en hyper de pieper dat ik tegen mijn tandem springer zeg in het “engels” ; “oooh, so fat man!” ; )

Ik volgde de schoonheidsopleiding in Eindhoven. Waar mijn ouders me geregeld tipte om lekker de wereld te gaan ontdekken in Amsterdam en allerlei aanbiedingen deden dacht ik toen alleen maar aan feesten in de kroeg in de buurt met mijn vriendinnen. Van het A’dam verhaal heb ik spijt. Van de feest avonden met mijn vriendinnen zeker niet, want dat zijn gouden vriendinnen, die heb ik voor het leven. We zien elkaar niet eens wekelijks maar zo fijn om je groepje van “vreuger” nog steeds zo dichtbij te hebben. We staan hetzelfde in het leven terwijl we allemaal anders zijn. Verder had ik een vriendje waar ik toentertijd stapelgek op was . Ik ging heel graag mee naar de optredens van zijn bands en genoot hier intens van.

In die tijd opende ik mijn eigen schoonheidssalon. Wederom iets waar mijn ouders me bij geholpen hebben. Daarbij werkte ik graag in de tandartspraktijk van mijn. ouders en zo vond ik het leven dikke prima. House of Orange (make up school) deed ik dan wel weer in Amsterdam. En daardoor heb ik menig make-upjes mogen verzorgen voor top modellen en op modeshows. Ik werd tandarts assistente van het jaar 2011 in een volle RAI met 1200 bezoekers in de zaal. Een spannende wedstrijd en natuurlijk kei leuk om te winnen. Dat jaar heb ik toch wel de meest speciale lunch ever meegemaakt. Dat was namelijk samen met onze Koningin Maxima (toen nog prinses) Wat een leuke en lieve vrouw. Zo geïnteresseerd en goed ingelezen.

Ik heb vrijwilligerswerk gedaan in Afrika. Kindjes tandheelkundig behandeld met een heel team in oude kerken. Mensen kwamen dagen lopen omdat ze gehoord hadden dat wij er zouden zijn. Wat mooi om mensen echt te kunnen helpen. Die dankbaarheid in hun ogen was onvergetelijk.

 

In 2012 kwam ik Boudewijn tegen op het perfecte moment. Het moment nadat ik een tijdje vrij was geweest en een aantal maanden het Groninger feestleven heb gevierd. Met Boudewijn vond ik iemand die ik zocht voor het leven. Mijn grote liefde. We vertrokken redelijk hals over kop naar Utrecht. We zijn in korte tijd 2 x naar Ibiza gegaan en genoten van het leven samen. Eva Spauwen werd Eva van Mens-Spauwen. Nu zijn we kei trotse ouders van onze meisjes Roos (2014) Lola (2015) en Meis (2017). Deze dames komen in een later blog nog uitgebreid voorbij.